Wypalanie traw

Wypalanie traw niesie ze sobą wiele różnych zagrożeń min:

• co roku w pożarach wywołanych wypalaniem traw giną ludzie,
• do atmosfery przedostaje się wiele związków chemicznych będących trucizną dla ludzi i zwierząt,
• wypalanie traw i związane z tym duże zadymienie powoduje zmniejszenie widoczności na drogach, co może prowadzić do kolizji i wypadków drogowych,
• wysuszone po zimie trawy pala się bardzo szybko a rozprzestrzenianiu się ognia pomagają powiewy wiatru,
• giną zwierzęta domowe, duże zwierzęta leśne, gryzonie, płazy, gady a także owady które pełnią ważną rolę w ekosystemie ziemi,
• płomienie niszczą miejsca bytowania zwierzyny łownej,
• wypalanie traw to duże zagrożenie dla lasów – ogień przenosząc się na obszary leśne niszczy drzewostany, które odradzają się przez wiele dziesiątek lat.
  

Pamiętajmy, że wypalanie traw jest NIEBEZPIECZNE A TAKŻE NIEDOZWOLONE!!

Określa to m.in. ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 8):

Art. 124. „Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”.

Art. 131 pkt.12:„Kto wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary- podlega karze aresztu albo grzywny”.

Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 45, poz. 435 ze zmianami):

Art. 30 ust. 3 pkt 3 :”W lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać  niebezpieczeństwo, a w szczególności:

1. rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego,
   
2. korzystania z otwartego płomienia,
   
3. wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”. 

Za wykroczenia tego typu grożą surowe sankcje: 

Art. 82, § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeksu wykroczeń (Dz. U. z 1971 Nr 12, poz.114 ze

zmianami) – kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokość w myśl art. 24, § 1 może wynosić od 20 do 5000 zł.

Art. 163. § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Z 1997 r. Nr 88 poz. 553 ze

zmianami) stanowi: „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”.